Samoloty  Klawiszologia  Rakiety powietrze-powietrze  Poradnik A-10A (pociski Maverick, rakiety i działko) Walka BVR w Lock-On  A-10A i bombardowanie CCIP Krótka charakterystyka samolotów dostępnych w Lock-On: Modern Air Combat W symulatorze Lock-On: Modern Air Combat dano nam możliwość latania siedmioma maszynami. Trzy z nich są na wyposażeniu NATO. Są to A-10A "Thunderbolt II", F-15C "Eagle" oraz Mig-29 "Fulcrum A".  Cztery pozostałe, to maszyny będące na wyposażeniu Rosji. Są to: Su-27 "Flanker B", Su-25 "Frogfoot", Su-33 "Flanker D", Mig-29 "Fulcrum C". Mig-29 "Fulcrum A" również znajduje się na wyposażeniu Rosji więc ilość dostępnych w grze maszyn rosyjskich możnaby zwiększyć do pięciu. Chcąc jednak obiektywnie przedstawić ilość dostępnych samolotów poprzestanę na takim właśnie podziale. Zamieszczone poniższe opisy maszyn bazują na danych zawartych w dokumentacji dołączonej do gry. Mogą więc - choć nie muszą - różnić się od danych rzeczywistych. Opisy są czysto poglądowe, bez zagłębiania się w detale techniczne. Podałem również przykładowe uzbrojenie, mogące być przenoszone przez poszczególne samoloty. 1. A-10A "Thunderbolt II" Długość: 16,26 m Wysokość: 5,74 m Rozpiętość skrzydeł: 17,53 m Prędkość maksymalna: 834 km/h Maksymalny zasięg: 3 949 km Uzbrojenie: działko General Electric GAU-8/A 30 mm Avenger, rakiety AGM-65 Maverick, rakiety niekierowane, bomby klasyczne oraz kasetowe, rakiety AIM-9M Sidewinder. Samolot zaprojektowany został jako maszyna bliskiego wsparcia powietrznego (CAS - Close Air Support). Jego zadaniem miało być przeciwstawienie się radzieckim kolumnom pancernym podczas Zimnej Wojny. A-10A jest samolotem zdolnym do przenoszenia imponującego zestawu uzbrojenia. Najbardziej charakterystyczną cechą tego samolotu jest chyba jego śmiercionośne, 30 mm przeciwpancerne działko (General Electric GAU-8/A 30 mm Avenger). Po okresie Zimnej Wojny samolot zamierzano wycofać ze służby, jednak udowodnił on swoją przydatność podczas wojny w Zatoce Perskiej w 1991 roku oraz podczas ostatniej operacji w Iraku, której głównym celem było obalenie panującego tam reżimu. A-10A jest samolotem niskiego pułapu. Korzystając z naturalnego ukształtowania terenu A-10A unika w ten sposób wykrycia przez wrogie systemy SAM (Surface to Air Missiles). Latając nisko naraża się jednak na ataki artylerii przeciwlotniczej. Dlatego też samolot jest potężnie opancerzony. Pilot chroniony jest tytanowym kokonem. Silniki umieszczone są nad skrzydłami co redukuje możliwość ich trafienia/uszkodzenia. Dla własnej obrony A-10A może przenosić rakiety typu AIM-9 Sidewinder, jednak z uwagi na swoje parametry powinien unikać walki bezpośredniej z wrogimi samolotami. 2. McDonnell Douglas F-15C "Eagle" Długość: 19,43 m Wysokość: 5,63 m Rozpiętość skrzydeł: 13,05 m Prędkość maksymalna: 2 655 km/h na pułapie 10 975 m Maksymalny zasięg: 5 560 km Uzbrojenie: sześciolufowe, obrotowe, 20 mm działko M61A1 Vulcan, rakiety AIM-9M Sidewinder, rakiety AIM-7 Sparrow, rakiety AIM-120 AMRAAM, bomby kasetowe, bomby konwencjonalne. F-15C "Eagle" określany jest często jako najlepszy samolot myśliwski świata. Zaprojektowany został, podobnie jak A-10A, w celu stawienia czoła siłom radzieckim w postaci Mig'ów 25 "Foxbat". Od niemal 30 lat samolot pełni rolę podstawowego myśliwca armii USA. Samolot wyposażony jest w zaawansowaną awionikę, która zapewniła mu wiele zwycięstw powietrznych. F-15C znajduje się na wyposażeniu między innymi Izraela, Arabii Saudyjskiej i oczywiście USA. Domeną F-15C jest walka BVR (Beyond Visual Range). Maszyna potrafi błyskawicznie wyszukiwać cele, identyfikować je swój/obcy (friend or foe) i w przypadku wrogiego kontaktu razić cel za pomocą rakiet AIM-120 AMRAAM (Advanced Medium Range Air-to-Air Missile) i AIM-7M. W przypadku walki kołowej samolot nie radzi sobie już tak dobrze (z uwagi na dość słabą zwrotność oraz szybką utratę prędkości w przypadku walki kołowej). Jego głównym uzbrojeniem jest w tym przypadku rakieta AIM-9 Sidewinder, która ustępuje pola najnowszym rakietom rosyjskim. 3. Mig-29A „Fulcrum A”, Mig-29S „Fulcrum C” Długość: 17,32 m Wysokość: 4,36 m Rozpiętość skrzydeł: 11,36 m Prędkość maksymalna: 2 440 km/h Maksymalny zasięg: 1 430 km (bez dodatkowych zbiorników paliwa) Uzbrojenie: 30 mm działko Gsh-301, rakiety powietrze-powietrze R-27R, R-60, R-73, R-77, rakiety niekierowane, bomby klasyczne oraz kasetowe Zachodnie źródła podają, że Mig-29 powstał na bazie Su-27. Obie maszyny są do siebie bardzo podobne. Samolot posiada podobną awionikę jak Su-27, łącznie z systemem EOS (Electro Optical System) oraz nahełmowym systemem namierzania celów. System EOS pozwala Mig-29 na wyszukiwanie, śledzenie oraz atakowanie celów bez emitowania łatwej do wykrycia wiązki radarowej. Mig-29 spełnia głównie funkcję myśliwca krótkiego zasięgu. Jako samolot mniejszy od Su-27, Mig-29 przenosić może nieco węższą gamę uzbrojenia, jednak połączenie wysokiej manewrowalności, rakiet R-73 (AA-11) oraz wymienionego wyżej nahełmowego systemu namierzania celów czyni z Mig-29 zabójczą broń. Pierwsze wersje Mig-29 (A) miały stosunkową słabą awionikę i źle zaprojektowaną kabinę pilota, jednak w wersjach późniejszych (Mig-29S) poprawiono te niedociągnięcia. Mig-29 służył w siłach powietrznych wielu państwa należących do Układu Warszawskiego. Szczegółową monografię Mig-29 „Fulcrum” znaleźć można tutaj. 4. Su-27 „Flanker B” Długość: 21,93 m Wysokość: 5,93 m Rozpiętość skrzydeł: 14,70 m Prędkość maksymalna: 2 500 km/h Maksymalny zasięg: 4 000 km Uzbrojenie:  30 mm działko Gsh-301, rakiety powietrze-powietrze R-27 (typy R, T, RE i TE), R-73, niekierowane rakiety, bomby konwencjonalne oraz kasetowe Samoloty Su-27 „Flanker” należą do grupy najbardziej imponujących oraz posiadających ogromne możliwości samolotów bojowych świata, zaprojektowanych w celu przeciwstawienia się m. in. maszynom F-15C „Eagle”. Projekt samolotu powstał podczas Zimnej Wojny. Pierwsze egzemplarze nie należały do udanych. Końcowy produkt jednak spełnia wszystkie wymogi nowoczesnego samolotu bojowego. Głównym zadaniem Su-27 jest walka powietrzna (Air to Air Combat). Uzbrojony w rakiety R-27 (AA-10) „Flanker” posiada ogromny potencjał w walce BVR (Beyond Visual Range). Ponadto nahełmowy system namierzania celów, rakiety R-73 (naprowadzane na podczerwień) i znakomite właściwości lotne dają maszynie ogromną przewagę w walce powietrznej na krótkich dystansach. Poza tym duża pojemność zbiorników paliwa pozwala samolotowi utrzymać się w powietrzu znacznie dłużej niż jego zachodnim odpowiednikom. Krytykuje się czasami słabą awionikę Su-27, złe zaprojektowanie kabiny pilota, małe możliwość śledzenia i atakowania wielu celów jednocześnie. Jednak dzięki systemowi EOS, możliwość wykonywania manewrów z dużym kątem natarcia (Angle of Attack AOA), dobremu uzbrojeniu, Su-27 nie ustępuje maszynom zachodnim. Szczegółową monografię Su-27 „Flanker” znaleźć można tutaj.   5. Su-25 "Frogfoot" Długość: 15,53 m Wysokość: 4,80 m Rozpiętość skrzydeł: 14,36 m Prędkość maksymalna: 975 km/h Maksymalny zasięg: 1 250 km Uzbrojenie:  działko NNPU-8M (lub GSh-6-N-30) 30mm, rakiety powietrze-ziemia Kh-23/25/29, bomby konwencjonalne, bomby kasetowe, rakiety niekierowane S-5/S-8/S-24/S-25, pociski powietrze-powietrze R-60, systemy zagłuszania, zewnętrzne karabiny maszynowe Samolot Su-25, mimo, iż nie przypomina wyglądem A-10A, został zaprojektowany do tych samych celów, czyli CAS (bliskiego wsparcia powietrznego). Zgodnie z założeniami, miał operować blisko linii frontu, startować ze słabych jakościowo pasów startowych oraz przenosić całą masę części zamiennych na własne potrzeby. Jak przystało na samolot do zadań CAS, Su-25 może zostać zaopatrzony w szeroką gamę uzbrojenia typu air-to-ground (rakiety antyradarowe, rakiety przeciwpancerne, bomby do niszczenia pasów startowych, itp.). Opancerzony kokpit (24 mm tytan) chroni pilota od ostrzału z ziemi. Wewnętrzne zbiorniki paliwa chronione są specjalną substancją, zapobiegającą wybuchowi paliwa w przypadku ich trafienia. Su-25 lata z reguły nisko, wyszukuje cele, gdy je znajdzie wznosi się gwałtownie, odpala rakiety i ponownie chowa się za naturalnymi przeszkodami terenowymi. Su-25 z założenia nie nadaje się do walki powietrznej. Dlatego też powinien unikać takich kontaktów 6. Su-33 "Flanker D"   Długość: 21,90 m Wysokość: 5,90 m Rozpiętość skrzydeł: 14,70 m Prędkość maksymalna: 2 500 km/h Maksymalny zasięg: 3 900 km Uzbrojenie:  takie jak Su-27 z możliwością przenoszenia rakiet Kh-31 i Kh-41 Pierwotna nazwa tego samolotu to Su-27K. Su-33 to maszyna zaprojektowana do operowania z rosyjskich lotniskowców. W przeciwieństwie do Su-27, który jest typowym samolotem walki powietrznej, Su-33 jest samolotem wielozadaniowym. Zastosowano w nim awionikę oraz kokpit z Su-27.  W odróżnieniu od Su-27 posiada składane skrzydła, wzmocnione podwozie i konstrukcje nośną, tylny hak hamujący, zmodyfikowane systemy nawigacji i komunikacji radiowej.   Krótka charakterystyka uzbrojenia przenoszonego  w Lock-On przez F-15C i A-10A Poniżej znaleźć możecie krótkie opisy uzbrojenia przenoszonego przez samoloty F-15C i A-10A dostępne w Lock-On. Opis rakiet przenoszonych przez samolotów Su-27, Su-33, Su-25 oraz Mig-29 nie pojawi się, jako że został on już zamieszczony w dziele porad dotyczących Flanker 2.51. Jeśli chcielibyście jednak pogłębić swoja wiedzę na temat uzbrojenia maszyn rosyjskich zapraszam tutaj. AIM-120 AMRAAM AIM-120 AMRAAM czyli Advanced Medium Range Air-to-Air Missile (Nowoczesna Rakieta Powietrze-Powietrze Średniego Zasięgu) jest rakietą najnowszej generacji, typu "odpal i zapomnij" (Fire & Forget) działająca w każdych warunkach atmosferycznych. Typowo, rakiety przenoszą samoloty F-15C. Odpalający rakietę F-15C musi uzyskać kontakt radarowy z celem poprzez system STT lub TWS. Radar wyznacza ścieżkę lotu rakiety. Po odpaleniu, rakieta zmierza w kierunku tego punktu, po czym uaktywnia własny radar i wyszukuje cele. Tak długo, jak F-15C utrzymuje „zalokowany” cel na radarze, tak długo dokonywane mogą być poprawki kursu rakiety. Jeśli radar samolotu zgubi cel, a tym samym przestaje wysyłać do rakiet namiary dotyczące położenia celu, rakieta leci do ostatniego znanego punktu, po czym aktywuje swój radar i atakuje obiekt o największym polu radarowym.  Parametry Typ: rakieta powietrze-powietrze średniego zasięgu, naprowadzana radarowo Waga: 157 kg Długość: 3,65 m Głowica: 22 kg ładunku wybuchowego Naprowadzanie: radar samolotu oraz własny aktywny radar Maksymalna prędkość Mach: 3 Zasięg: 50 km Przenoszona w Lock-On przez: F-15C Namierzanie: STT z zalokowanym celem lub TWS z jednym lub więcej zaznaczonymi celami  AIM-7 Sparrow AIM-7 Sparrow jest kierowaną radarowo (pół aktywnie, SARH) rakietą typu powietrze-powietrze średniego zasięgu.  Sparrow nie ma wbudowanego radaru. Samolot odpalający tą rakietę, musi przez cały czas utrzymywać kontakt (lock) radarowy z celem, umożliwiając tym samym rakiecie podążanie śladem odbitych od celu wiązek emisji radarowej. Jeśli samolot utarci kontakt radarowy, rakieta przestaje widzieć cel i przechodzi do lotu typowo balistycznego. W przypadku walki kołowej (dog-fight), F-15C korzystając z trybu FLOOD, emituje bardzo szeroką fale radarową. Mimo, ze Sparrow nie uzyskuje w takim przypadku zalokowania na konkretnym celu, nadal może podążać śladem odbitych od celów wiązek radarowych. Parametry Typ: rakieta powietrze-powietrze średniego zasięgu, naprowadzana radarowo (SARH) Waga: 230 kg Długość: 3,66 m Głowica: 39 kg ładunku wybuchowego Naprowadzanie: pół aktywny radar Maksymalna prędkość Mach: 3 Zasięg: 45 km Przenoszona w Lock-On przez: F-15C Namierzanie: STT z zalokowanym celem lub tryb FLOOD z celami w odległości mniejszej niż 10 nm AIM-9 Sidewinder AIM-9 Sidewinder jest rakietą powietrze-powietrze krótkiego zasięgu z naprowadzaniem na podczerwień. Rakieta może uzyskać lock na celu dwoma metodami. Po pierwsze, F-15C może odpalić rakietę mając cel na radarze w trybie STT. Po drugie (w przypadku A-10A lub F-15C) samolot może użyć wbudowanych w rakietę czujników. W trybie tym, czujniki rakiety monitorują wąską przestrzeń przed sobą. W obu przypadkach, gdy rakieta namierzy źródło ciepła, pilot słyszy specyficzny dźwięk. Ton narasta, gdy rakieta uzyskuje silniejsze namiary. Rakiety na podczerwień nie emitują wiązki radarowej, dlatego też są bardzo trudne do wykrycia. W przeciwieństwie do rakiet naprowadzanych radarowo, wrogi samolot nie otrzymuje ostrzeżenia przed nadlatującą rakietą. Parametry Typ: rakieta powietrze-powietrze krótkiego zasięgu, naprowadzana na podczerwień Waga: 85,5 kg Długość: 2,87 m Głowica: 10 kg ładunku wybuchowego Naprowadzanie: na podczerwień Maksymalna prędkość Mach: 2,5 Zasięg: 8 km Przenoszona w Lock-On przez: F-15C, A-10A Namierzanie: STT z zalokowanym celem (F-15C) lub tryb boresight (F-15C i A-10A)   Poradniki z serwisu SimHQ.com: 1. Opis pocisków Maverick, rakiet niekierowanych oraz działka oraz sposoby użycia tych typów uzbrojenia: a) strona www na SimHQ b) wersja w formacie pdf (6,45 MB) 2. Opis trybu walki BVR (Beyond Visual Range) w Lock-On: a) strona www na SimHQ b) wersja w formacie pdf  (945 kb) 3. Opis trybu bombardowania CCIP (continuously computed impact point) na przykładzie A-10A: a) strona www na SimHQ b) wersja w formacie pdf (3,93 MB)