Negativ Sir.
Podejścia wg VOR/DME jest podejściem nieprecyzyjnym. Również podejścia wg GPS jest takowym.
I tak, od z grubsza 1995r. zaczęła się wprowadzania systemu GPS do procdur podejścia do lądowania wg przyrządów. Wcześniej GPS wykorzystywany był jedynie do nawigacji trasowej. Ażeby GPS był w ogóle możliwy do wykorzystania na podejściach musi spełniać szereg wymagań określonych w TSO (technical standard order) C-129 oraz JAA - JTSO. DO najważniejszych należą :
- możliwość śledzenia odbioru z conajmniej 6 satelitów jednocześnie, co do miejsca i czasu,
- do podejść można wykorzystywać jedynie punkty określone w bazie Jeppesen, użytkownik nie może mieć możliwości kreowania własnych punktów (abeam) ,
- wymóg możliwości wprowadzenia do urządzenia danych ciśnienia z wysokościomierza barymetrycznego ,
- wymóg ekspozycji danych z GPS na wskażniku VOR/GPS bądź bezpośrednio na HSI (EHSI).
Reasumując i uproszczając nieco :
- jeżeli chodzi o podejścia czynne (czyli tam gdzie pilot jest inicjatorem na podstawie wskzań przyrządów pokładowych, w odróżnieniu od biernych , gdzie inicjatorem jest kontroler, a pilot wykonuje wyłącznie jego polecenia - PPI, GCA czyli PAR) :
- wg gonimetru,
- wg NBD (ewentualnie 2 *NDB)
- vor/dme ,
- ils ,
tylko i wyłącznie podejście wg systemu ILS jest zaliczone do podejścia precyzyjnego. Znowu upraszczając , podejście jest precyzyjne jeżeli jest możliwość prowadzenia, kontroli i weryfikacji wg dwóch płaszczyzn, czyli LOC (localizer) i GS (glide slope). Urządzenia typu VOR i NDB zapewniają nam tylko informację w płaszczyżnie poziomej (czyli : lewo, środek, prawo), nie mamy żadnych informacji co do utrzymania się w ścieżce schodzenia.
Co zaś do tego, czy podejście należy wykonać precyzyjnie, odnośnie manewru, to pozostawiam temat bez dyskusji.
Pozdrawiam
Gwidon